Volgens de auteurs bieden games rust en geven ze aan jongeren met autisme het gevoel van controle in een ingewikkelde, sociale wereld. Ze raadpleegden Nederlandse en Vlaamse autismedeskundigen en enquêteerden autistische jongeren, hun ouders en begeleiders. De auteurs pleiten ervoor om ‘serious games’ in te zetten in de hulpverlening en het onderwijs en stellen vast dat veel jongeren met autisme vluchten in het gamen en zo een verslaving oplopen. Onderdeel van dit boek is de ‘Toolkit Gezond Gamen’, een opdrachtenpakket en oefeningenreeks voor jongeren met autisme om tot een betere balans tussen hun gamegedrag en andere activiteiten te komen.
dinsdag 4 september 2012
Najaar 2012: nieuwe publicaties in ons documentatiecentrum.
Volgens de auteurs bieden games rust en geven ze aan jongeren met autisme het gevoel van controle in een ingewikkelde, sociale wereld. Ze raadpleegden Nederlandse en Vlaamse autismedeskundigen en enquêteerden autistische jongeren, hun ouders en begeleiders. De auteurs pleiten ervoor om ‘serious games’ in te zetten in de hulpverlening en het onderwijs en stellen vast dat veel jongeren met autisme vluchten in het gamen en zo een verslaving oplopen. Onderdeel van dit boek is de ‘Toolkit Gezond Gamen’, een opdrachtenpakket en oefeningenreeks voor jongeren met autisme om tot een betere balans tussen hun gamegedrag en andere activiteiten te komen.
vrijdag 1 juni 2012
Boeken over wat nieuwe technologieën met onze geest uitrichten...
In ons taalgebied en in hetzelfde onderzoeksgebied verscheen onlangs 'De virtuele spiegel: waarom Facebook ons ongelukkig maakt' van de jonge Nederlandse socioloog Koen Damhuis. In afwachting van beide boeken kan je in ons documentatiecentrum alvast terecht voor...
donderdag 15 maart 2012
Van de Veldes knetterende schedels: koele geschiedenis van een geïnterneerde...

"Op een namiddag, toen ik hem een boek terugbracht, confronteerde Gerard Brasseur mij met een zonderlinge, ondefinieerbare angst. Hij zat onbeweeglijk in zijn leunstoel en had zijn hoofd met de schreeuwendste kleuren beschilderd, als van een Kongolese krijger. De verf lag in dikke, vette strepen over zijn huid en droop in zijn mond en oren.
In 1969, een dik jaar voor zijn tragische dood in een Antwerps café, verscheen het boek 'Knetterende schedels'. In deze getuigenis in twintig korte hoofdstukjes doet Van de Velde op afstandelijke, realistische wijze verslag vanuit enorme slaap- en leefruimtes - die iedere vorm van privacy dienden te ontnemen - en heterogeen samengestelde psychiatrische patiëntengroepen. Met in de lucht: de voortdurende dreiging van agressie, medicatie en repressie.
Kort daarop kwam het opmerkelijke pamflet 'Recht op antwoord' waarin Van de Velde de censuur hekelt die uitging van de overheid naar aanleiding van zijn boek 'Galgenaas' (1966), het verhaal over zijn periode als geïnterneerde in verschillende Belgische gevangenissen. De schrijver kreeg toen namelijk een publicatieverbod opgelegd waarbij hem zelfs zijn schrijfmachine werd ontnomen. Dit gebeurde vermoedelijk naar aanleiding van de lovende (literaire) kritieken en de uitvoerige media-aandacht die Van de Velde voor 'Galgenaas' te beurt viel. Ook de abominabele en vaak onrechtvaardige Belgische procedure tot internering wordt in de klachtenbundel 'Recht op antwoord' op rake wijze uit de doeken gedaan. In het nawoord bij de dubbele uitgave 'De knetterende schedels & Recht op antwoord' (2001) staat te lezen dat "'Recht op antwoord' ook in de 21e eeuw een actiemiddel kan zijn om de hardnekkige wantoestanden bij internering aan de kaak te stellen."
Eind mei herneemt het theatercollectief 'Olympique Dramatique' de voorstelling 'Van de Velde. J'aimerais mieux de bouche vous le dire (sic)', onlangs voor het eerst op de planken gebracht. De door Erik Vlaminck geschreven theatertekst is gebaseerd op het kleine oeuvre van deze opmerkelijke, vergeten Antwerpse schrijver. "Anno 2012 blijft de (niet-)behandeling van geïnterneerde gevangenen in België nog steeds een welvaartsstaat onwaardig," zo weet ook 'Toneelhuis' op zijn website. Mensen die het ontluisterende dubbelboek 'Knetterende schedels & Recht op antwoord' zelf willen lezen, kunnen altijd in onze bibliotheek terecht. Ook de beklijvende documentaire 'Ik zeg altijd de waarheid, maar niemand gelooft mij!' van het Gentse sociaalartistieke collectief 'Victoria Deluxe' behandelt schrijnende interneringstoestanden die, sinds Van de Veldes openbaring, nog maar weinig veranderd lijken te zijn.
dinsdag 18 oktober 2011
'Me will always be me': documentair portret over wat een alcoholverslaving en een depressie met een carrière kunnen aanrichten.
'Me will always be me' (trailer) van Sjoerd Tanghe gevonden via Vimeo.
Over de link depressie-alcoholverslaving vind je in onze collectie al behoorlijk wat materiaal. Ziehier, een willekeurige selectie...
Misverstanden en mythes: om bij verslaafden met comorbide angst- en stemmingsstoornissen terugval in middelengebruik te voorkomen is een gecombineerde behandeling noodzakelijk
Directieve Therapie
Vol. 27, nr. 2, blz. 67-68
2007
De auteur gaat in op het misverstand dat verslaafden die ook lijden aan angststoornissen of depressieve stoornissen baat zouden hebben bij een gecombineerde behandeling die tot minder terugval in middelengebruik zou moeten leiden.
Alcohol consumption as a risk factor for anxiety and depression: results from the longitudinal follow-up of the National Psychiatric Morbidity Survey
British Journal of Psychiatry
Vol. 187, december, blz. 544-551
2005
The authors examined whether excessive alcohol consumption is a risk factor for anxiety and depression in the general population and whether anxiety and depression are risk factors for excessive alcohol consumption.
The costs of treating persons with depression and alcoholism compared with depression alone
Psychiatric Services
Vol. 54, nr. 8, blz. 1095-1097
2003
The author provides data on treatment costs and utilization by persons with depression and alcoholism compared with depression alone.
Knuffels in de kelder
Waard, A. de
138 p.
2000
De moeder van Sterre en Joeki is verslaafd aan alcohol. Als Sterre geen boodschappen doet, kookt en voor haar broertje zorgt, dan doet niemand het want de moeder van Sterre ligt bijna altijd in bed en haar vader is weinig thuis. Sterre schaamt zich daarvoor en daarom durft ze ook nooit iemand mee naar huis te nemen. Als haar vader dan ook nog besluit om bij zijn vriendin te gaan wonen, wordt het Sterre te veel. Dit boek is bedoeld voor kinderen vanaf 9 jaar.








