Profiel van een steeds groeiende groep cgg-gebruikers...

Tussen de vele korte berichten in het juninummer van Zorgwijzer, het papieren magazine van Zorgnet Vlaanderen, viel ook wat geestelijk gezondheidsnieuws te rapen. In een kort bericht getiteld 'Meer mensen krijgen hulp in centra geestelijke gezondheidszorg' stond onder meer het volgende te lezen: 

"In 2010 kregen 52.730 mensen hulp in een centrum voor geestelijke gezondheidszorg (cgg). Dat is iets meer dan in 2009 (toen nog 51.375) en het derde jaar op rij dat het aantal cliënten stijgt. Dat blijkt uit de nieuwe cijfers die het Vlaams Agentschap Zorg en Gezondheid bekendmaakte over de cgg’s in 2010.

De meeste cliënten van een cgg zijn tussen de 18 en de 59 jaar (67%), het aandeel zestigplussers blijft beperkt (8%). Bij mannen komen problemen met verslavingen op de 2de plaats, vrouwen hebben daarentegen meer te kampen met interactieproblemen en verwerkingsproblemen. Bij de groep jongens tot 17 jaar zijn gedragsstoornissen de vaakst voorkomende reden om naar een cgg te gaan. Meer dan 1 op de 4 jongeren (27 %) wordt naar het cgg doorverwezen vanuit het onderwijs.

Hoewel de wachttijd tot het eerste intakegesprek meestal meevalt, blijft de bereikbaarheid en de toegankelijkheid van de centra een belangrijk aandachtspunt. 65% van de cliënten heeft in 2010 minder dan 1 maand moeten wachten op een eerste gesprek. In 2009 was dat nog 70%. Nog eens 18% moest tussen 1 en 2 maanden wachten op een intakegesprek in 2010 (in 2009: 17%)."

Ook in de collectie van ons documentatiecentrum zijn een reeks rapporten en tijdschriftartikelen gewijd aan de (werking van de) cgg's opspoorbaar, raadpleegbaar en uitleenbaar...

Indien de therapeutische vrijheid u lief is, neem dan het concept behandelplan ernstig

Tijdschrift Klinische Psychologie

Vol. 39, nr. 3, blz. 147-152

2009

Deze bijdrage munt uit door een genuanceerde en heldere zienswijze van de noodzaak van behandelplannen in de tweedelijns ggz.

Eigen-Kracht Conferenties: krachtige nieuwkomer binnen de GGZ? De burger en de professionele hulpverlener

Psyche

Vol. 21, nr. 4, blz. 8-10

2009

Bedoeling van de Eigen-Kracht Conferenties is om alle belangrijke personen rond een cliënt en zijn gezin samen te brengen om een plan uit te werken. In zo'n plan staat wat de familie zelf zal doen aan de hand van de 'eigen krachten' die ze wil inzetten en die waarvoor ze een beroep wil doen op professionele hulp. De aanpak en werking ervan in Vlaanderen komt aan bod in dit artikel.

De ambulante hulpverlening voor volwassen forensisch-psychiatrische patiënten door de centra voor geestelijke gezondheidszorg

Federatie van Diensten voor Geestelijke Gezondheidszorg, Verbond der Verzorgingsinstellingen

30 p.

2008

Deze tekst heeft als opzet om de bijdrage te omschrijven van de centra voor geestelijke gezondheidszorg in de begeleiding en behandeling van meerderjarige forensisch-psychiatrische patiënten. Door het beschrijven van een aantal zorginhoudelijke en zorgorganisatorische aspecten wordt een aanzet gegeven tot een concretisering van het aanbod van de cgg in het kader van een zorgtraject voor de doelgroep van de volwassen forensisch-psychiatrische patiënten.

De Centra Geestelijke Gezondheidszorg binnenstebuiten gekeerd: bespreking van het rapport ‘Getrapte zorg voor personen met depressie’ in de Centra Geestelijke Gezondheidszorg

Tijdschrift Klinische Psychologie

Vol. 38, nr. 4, blz. 227-234

2008

In dit artikel wordt een grondige doorlichting van de tweedelijns geestelijke gezondheidszorg in Vlaanderen aan de hand van het rapport 'Getrapte zorg' over de aanpak van depressie in de West-Vlaamse Centra voor Geestelijke Gezondheidszorg beschreven.

Getrapte zorg voor personen met depressie in de Centra voor Geestelijke Gezondheidszorg: analyse, evaluatie en optimalisering van het zorgaanbod. Syntheseverslag juli 2007

Everaert, S., Scheerder, G., Coster, I. De en Audenhove, C. Van

47 p.

2007

De doelstelling van dit onderzoek is om het zorgaanbod voor personen met depressie te optimaliseren door de principes van getrapte zorg of stepped care in de centra voor geestelijke gezondheidszorg te introduceren.

Beschermende hulpverlening bij vermoeden van kindermishandeling in een Centrum voor Geestelijke Gezondheidszorg

Tijdschrift voor Orthopedagogiek, Kinderpsychiatrie en Klinische Kinderpsychologie

Vol. 31, nr. 1, blz. 2-20

2006

De auteur werkte een aantal indicatiestellingsprincipes uit om beter gedifferentieerd te kunnen interveniëren in situaties van een vermoeden van kindermishandeling vanuit de context van een centrum voor geestelijke gezondheidszorg.

Zelfmoordpreventie in een CGG-project: nieuwe website ondersteunt alle betrokkenen

Psyche

Vol. 18, nr. 3, blz. 14-16

2006

De stand van zaken van het 10 jaar geleden opgestarte project ‘Zelfmoordpreventie’ dat zich tot doel stelt zelfmoordpreventie op een professionele manier te ontwikkelen en uit te voeren vanuit de cgg wordt weergegeven. Er wordt kort stilgestaan bij de nieuwe website.

Psychiatrische instellingen, centra voor geestelijke gezondheidszorg, PVT's en de tandheelkunde

Psychiatrie en Verpleging

Vol. 78, nr. 2, blz. 99-106

2002

Dit artikel is gewijd aan de tandheelkundige problematiek bij de behandeling van patiënten uit psychiatrische klinieken en centra voor geestelijke gezondheidszorg.

Het Vlaams Decreet voor integrale kwaliteitszorg in de verzorgingsvoorziening. Rapport aan het Vlaams Parlement

Buytaert, E., Valepyn, P., Segbroek, L. Van, Dekind, H. en Janssens, P.

98 p.

2002

Rapport over de implementatie van het Vlaamse kwaliteitsdecreet voor de verzorgingsvoorzieningen tot de situatie eind 2002. In drie grote delen worden die verzorgingssectoren voorgesteld die reeds actief werken met het Vlaams kwaliteitsdecreet: de algemene ziekenhuizen, de psychiatrische ziekenhuizen en de centra geestelijke gezondheidszorg.

Voorjaar 2011: nieuwe publicaties in ons documentatiecentrum.

Een keur uit de nieuwe publicaties die vanaf vandaag in ons documentatiecentrum uitgeleend kunnen worden...

“Hoe bedreven een psychopaat ook wordt in het projecteren van een onechte persoonlijkheid, het kost energie. Daarom compenseren psychopaten het dragen van een masker met perioden waarin zij zich laten gaan. Het is mogelijk dat zij zich overgeven aan duistere activiteiten, die ook verborgen gehouden worden. Of er is een omgeving waarin de psychopaat overwegend het masker draagt en een andere omgeving waarin het masker vaker afgaat. Bijvoorbeeld: gelikt op het werk en een beest thuis, of omgekeerd. In gezelschap kan het razendsnel gaan: de meeste aanwezigen krijgen het innemende masker te zien, de geprefereerde prooi wordt tussen neus en lippen door afgemaakt.”

Wanneer psychopathie aan het licht komt, roept dit meestal hevige reacties op. Dit boek geeft een algemene beschouwing van het verschijnsel psychopathie. De verschillende soorten psychopaten en de maskers waarachter ze zich vaak verbergen, hun doelwitten en de wijze waarop ze doorgaans te werk gaan, passeren uitgebreid de revue. Daarnaast komen de bewapeningsstrategieën tegen psychopaten aan bod en is er plaats voor een uitgetekend herstelplan na een traumatiserend samenleven met een psychopaat. De auteur van dit boek doet ten slotte tal van tips en aanbevelingen van de hand voor mensen die in hun beroep vaak te maken krijgen met psychopaten en hun slachtoffers.

Destructieve relaties op de schop : psychopathie herkennen en hanteren / J. Storms. – derde druk. – Deventer : Ankh-Hermes, 2010. – 248 p.

Aan de hand van bijdragen van ervaringsdeskundigen en specialisten geeft deze uitgave een stand van zaken in het actuele onderzoek en de behandeling van psychosen. In de attachment-based-benadering staan de verhalen van psychotici en onderzoekers, op zoek naar een dialoog mét de wereld, voorop. Het geloof in de helende kracht van een liefdevolle relatie van psychotici met deze wereld staat in deze publicatie centraal.

Telling stories? Attachment-based approaches to the treatment of psychosis / S. Benamer. – London : Karnac, 2010. – 141 p.

Dit ludieke beeldverhaal wil jongeren erop wijzen dat negatieve gedachten die hen dikwijls onzeker maken, genre 'ik voel me te dik' of 'ik heb stom haar en stomme ouders', slechts 'gedachten' zijn. En dat aan 'gedachten' iets valt te doen. Hoe? Niet door ze te negeren en te doen alsof ze niet bestaan of ermee in gevecht te gaan maar door ze ruimte te geven. Net zoals Holly, het hoofdpersonage in dit beeldverhaal. Zo worden onzekere gedachten een stuk minder verschrikkelijk en krijgen jongens en meisjes tussen tien en veertien meer zelfvertrouwen. Dit educatieve boek leert jongeren, op basis van de Acceptance and Commitment Therapy (ACT), doelgericht om te gaan met de grote uitdagingen in het leven.

Ik wil gewoon mezelf zijn! Meer zelfvertrouwen met ACT / T. en S. Bowden. – Houten : Bohn Stafleu van Loghum, 2010. – 63 p.

De auteur van dit boek heeft een ruim twintigjarige carrière als geestelijk verzorger in een psychiatrisch ziekenhuis op zak. Als afsluiting van een gesprek of als hoop opdat de dingen terug weer wat beter zouden gaan, kreeg hij van de patiënten regelmatig een uitnodiging tot bidden. Deze vraag tot gebed in de geestelijke gezondheidszorg vormt het uitgangspunt van dit boek waarin bidden als anker voor patiënten in een sterk veranderende psychiatrische context wordt belicht. Naast een theoretisch kader bevat deze publicatie ook een uitgewerkte cursus 'Bidden: hoe doe je dat?', inclusief vragenlijsten en informatiesets.

Bidden in de GGZ. Ontwikkeling en evaluatie van een cursus 'bidden' als interventie in de geestelijke gezondheidszorg / P. de Rijk. – Delft : Eburon, 2010. – 228 p.

“De hallucinatie en de waan hebben meer met elkaar gemeen dan men op het eerste gezicht zou zeggen. In psychopathologische handboeken worden de wanen ondergebracht bij de denkstoornissen en de hallucinaties bij de waarnemingsstoornissen. Op grond van praktisch klinische overwegingen zal deze indeling zinvol blijven, maar men moet daarbij bedenken dat waarnemingsstoornissen heel vaak te maken hebben met stoornissen in de interpretatie. Dat geldt ook voor de hallucinatie en niet alleen voor de illusionaire vervalsing.”

In de vakliteratuur zijn de monografieën over de hallucinatie, samen met de waan nochtans één van de peilers van de psychose, op één hand te tellen. De idee dat iedereen wel denkt te weten wat de hallucinatie is, zou hiervan aan de basis kunnen liggen. Dit boek tracht, aan de hand van een definiëring en een geschiedenis van de hallucinatie, meer duidelijkheid te scheppen over wat de hallucinatie nu precies is. Sommige opgenomen beschouwingen zijn sterk cognitief en neurofysiologisch georiënteerd, andere meer filosofisch. Deze publicatie brengt, vanuit de analytische filosofie in de Angelsaksische wereld, de belangrijkste conclusies uit al deze beschouwingen in verband met de hallucinatie.

De stem van de Ander : over (verbale) hallucinaties. Een psychiatrische en filosofische beschouwing / J.A.M. de Kroon. – Antwerpen/Apeldoorn : Garant, 2010. – 167 p.