donderdag 28 april 2011

De dood in kinderschoenen: een artistiek en educatief project rond kindergraven.


Gesacraliseerd en verwaarloosd, veronachtzaamd door onderzoekers en gekoesterd door ouders, bieden kindergraven binnen de funeraire en maatschappelijke geschiedenis een uniek relaas. Als getuigen van pijn en verdriet, verbondenheid en zingeving, troost en hoop, onverschilligheid en erkenning loopt in Gent van 29 mei tot en met 10 juni 2011 het educatief en artistiek project 'De dood in kinderschoenen'. Deze dubbelrealisatie wil erfgoed in de kijker plaatsen en het verlies van een kind als thema meer bespreekbaar maken.
In het kielzog van dit project worden twee studienamiddagen georganiseerd. Deze zijn kosteloos toegankelijk na inschrijving. Zo wordt in het Gentse Geuzenhuis op maandag 6 juni een studienamiddag 'Rouwzorg' ingericht. Gerke Verthriest en Christine Vercammen hebben het respectievelijk over 'Rouwverwerking na de dood van een kind' en 'Rouwverwerking na doodgeboorte of zwangerschapsafbreking'.


Een selectie van bij ons uitleenbare publicaties omtrent de pijn die komt kijken bij het verlies van een kind: 

Verdriet dat niet verdwijnt. Door-leven na de dood van een kind, broer of zus
Berg, M. van den
269 p.
2006
Hoe beïnvloedt de dood van een kind het leven van een ouder, grootouder, broer of zus? De auteur gaat na welke waarde vriendschap en levensbeschouwing voor nabestaanden hebben en besteedt daarbij veel aandacht aan mensen die een broer of zus verloren. Naast beschouwende hoofdstukken bevat het boek heel wat poëtische teksten bedoeld om herkenning op te roepen.

Brieven aan Tim. Afscheid van een kind
Acker, M. van
122 p.
2005
Tim overlijdt op veertienjarige leeftijd. Zijn moeder schrijft hem na zijn dood brieven die in dit boek gebundeld zijn. Het zijn pogingen tot afscheid nemen en aanvaarding van Tims dood.

Schaduwkind
Thomése, P.F.
108 p.
2003
Na de dood van zijn dochtertje Isa vond schrijver P.F. Thomése zichzelf terug in doodstille kamers, tussen onervaren woorden die hij nog moest leren schrijven. Schaduwkind is het relaas van dit zoeken naar woorden. Een heel leven wordt overhoop gehaald, elke betekenis moet opnieuw worden uitgevonden. “Als ze ergens nog is, dan in de taal,” aldus de schrijver.

Verdriet om de dood van een kind. Een zoektocht naar de zin van verdriet, van leven en dood
Fosté, J.
279 p.
2001
De auteur neemt ons mee op een ontdekkingsreis door een 'land van geschreven woorden', ideeën en theorieën. Deze reis is een zoektocht naar de waarheid rond verdriet bij de dood van een kind die voert langs het pad van het boeddhisme en andere religies zoals oude Indiaanse culturen en de cultuur van de Aboriginals. Over bijna-doodervaringen, emotionele intelligentie, heilige plaatsen, reïncarnatie, karma, sjamanisme, zen en moderne wetenschappelijke opvattingen bij het heengaan van een kind.

Stille baby's. Rouwverwerking bij doodgeboorte en zwangerschapsafbreking
Geerinck-Vercammen, C.
261 p.
2000
Dit boek gaat in op theoretische en medische aspecten en bespreekt de verwerking van het verlies, de bevalling en het afscheid nemen. Ook aan de vraag hoe het daarna met de ouders verder moet in verband met bijvoorbeeld een volgende zwangerschap wordt aandacht besteed.

Het zwaarste verlies. Over de verwerking van de dood van een kind
Rosof, B.
276 p.
1998
Deze publicatie wil gezinnen die een kind hebben verloren, helpen in het begrijpen van wat ze bij deze gebeurtenis werkelijk voel(d)en. Zo krijgen dergelijke gezinnen inzicht in hun eigen behoeften waardoor het tempo van herstel kan worden aangepast. Een handreiking bij de verwerking van de dood van een kind.

Een kind sterft. Op weg met rouwende ouders
Pauw, G. De
160 p.
1996
Dit is een beschrijving van de opeenvolgende lagen van verdriet en rouw bij de dood van een kind: over troost en helen van wonden, over uitspreken van verdriet i.p.v. het te ontlopen en over antwoorden op fundamentele vragen. Een boek voor rouwende ouders en hun naasten. Om orde te scheppen in verwarde en onherkenbare gevoelens, om richtingaanwijzers te vinden ook voor momenten waarop oeverloos verdriet dreigt te ontsporen.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen