De romantische speelfilm 'Silver Linings Playbook', waarvan de Vlaamse bioscooprelease begin dit jaar ongeveer op hetzelfde moment tot stand kwam als dat waarop hoofdrolspeelster Jennifer Lawrence de Oscar voor beste actrice tegen de boezem mocht drukken, doet het verhaal van de manisch-depressieve Patrizio Solitano jr. Na een gewelddadige afrekening met de minnaar van zijn vrouw belandt Patrizio, in de film steevast 'Pat' geheten, in een psychiatrisch ziekenhuis. Een verblijf dat overigens weinig uithaalt daar de opgesloten man zijn medicatie weigert in te nemen. Ook na zijn thuiskomst volhardt Pat in zijn verzet tegen de voorgeschreven pillen waardoor manieën en depressies elkaar met de regelmaat van de klok blijven opvolgen en Pats familiale situatie van kwaad naar erger explodeert. Uiteindelijk zetten een onbevangen psychiater, eentje met nog meer overtuigingskracht inzake het belang van de in te nemen medicijnen, en de mysterieuze Tiffany, pas weduwe geworden en op zoek naar wat afleiding, Pat terug op het juiste spoor.
In het juninummer van 'PsychoPraktijk', het Nederlandse vakblad voor psychologie, psychotherapie en psychiatrie, kreeg deze film alvast het label 'aanbevelenswaardig' mee. Al gold dit vast en zeker niet voor het volledige verloop van de prent: "De film hoedt zich voor romantisering van de bipolaire stoornis en de medicatie ervoor.(...) De effectiviteit van medicatie wordt benadrukt zonder voorbij te gaan aan de onaangename bijwerkingen ervan. Uiteraard is er ook kritiek en wordt het stereotype beeld van de gewelddadige psychiatrische patiënt bevestigd. Verder wekt de film met het romantische einde volgens critici de indruk dat 'all you need is love' voor alle problemen de oplossing is. Hoe het ook zij, een breed publiek krijgt met deze film het beeld voorgehouden dat er zelfs bij een ernstige psychische aandoening met de juiste behandeling en sociale ondersteuning perspectief is."
Ook de voorbije maanden zaten we niet stil en vulden we onze collectie alvast aan met zo'n 140 nieuwe ggz-titels. Hiertussen een aantal opvallende publicaties waarvoor vast en zeker nog een plaatsje vrij is in een van je reiskoffers...
In deze uitgave staan de ervaringen van enkele vrouwen met een borderline persoonlijkheidsstoornis centraal. Met de nodige doses zelfkennis en vindingrijkheid en door acceptatie leerden ze elk met hun borderline om te gaan. Het is bedoeld om hulpverleners aan te sporen deze zogeheten borderliners nog beter te leren kennen door dichterbij te komen en komaf te maken met de vooroordelen ten overstaan van deze persoonlijkheidsstoornis.
Nadat ze in een eerste psychose vergleed, kreeg Ingrid Lammerant op haar
dertigste de diagnose schizo-affectief toegemeten. In dit op eigen
initiatief tot stand gekomen boek, waarvoor ze ook de afbeeldingen
verzorgde, beschrijft Lammerant haar psychotische beleving vlak na of
tijdens een psychose. Opvallend is dat haar opleiding als klassiek
filologe ook de achtergrond van haar psychoses kleurt. Zo staat ze
uitvoerig stil bij de sprookjessymboliek van psychiater C.J. Schuurman
en vertelt ze dingen over de droomanalyse van C.G. Jung.
Dit individueel gericht programma, ontworpen voor leerlingen met autismespectrumstoornissen, wil sociaal gedrag helpen ontwikkelen
zodat schoolse prestaties en emotioneel welbevinden worden bevorderd.
Vanwege het visueel-expliciete karakter is het programma ook geschikt
voor leerlingen met gedrags- en ontwikkelingsproblemen, non-verbale
leerstoornissen en scholieren met een andere culturele achtergrond. De
opgenomen onderwijskundige procedures, zoals cartooninstructie,
gevisualiseerde sociale scenario's en video-modeling, zijn gericht op de
ontwikkeling van zelfregulatie en gebaseerd op visuele ondersteuning en
hebben tot doel adequaat schoolgedrag te verduidelijken.
Problematische verzamelaars of 'hoarders' zijn mensen die buitensporig veel verzamelen waardoor ze bedolven worden onder de spullen waarvan ze geen afstand kunnen nemen. Hierdoor komen de gemeenten, de thuiszorg, de geestelijke gezondheidszorg en de sociale omgeving vaak voor een grote uitdaging te staan. De auteurs bespreken de risico's en de gevolgen van overmatig bewaren en beschrijven hoe dwangmatige verzamelaars het best kunnen worden geholpen. Naast individuele en groepstherapie is er ook oog voor vrijwillige zorg en gedwongen hulpverlening en vertelt een 'hoarder' zelf zijn verhaal.
In deze uitgave wordt de periferie van beeldende en creatieve therapie van naderbij onderzocht. De auteurs gaan op zoek naar de plek waar kunst en therapie samenvallen, zoals in het Genkse Artisit-project en het 'Open Atelier' van een Amsterdamse psychiatrische instelling. Galeriehouders, docenten, kunstenaars, psychiaters en verzamelaars zoeken een antwoord op de vraag hoe therapeutisch kunst is en of er tussen beiden een verband is.
Dat de gerenommeerde Amerikaanse psychiater Allen Frances, in een vorig leven nog medewerker van de DSM-IV, niet te spreken is over de onlangs verschenen herziene editie van deze diagnostische gids voor psychische stoornissen, DSM-5 geheten, is zoiets als beweren dat de daden van het nieuwe Antwerpse stadsbestuur onopgemerkt voorbijgaan. Daarom zette de professor al zijn grieven op een rijtje en bundelde die tot een boek dat sinds kort, als 'Terug naar normaal', ook in het Nederlands te verkrijgen is.
In zijn kritiek laat DSM-afvallige Frances zien hoe onsamenhangende definiëringen in dit nieuwe diagnostische handboek zijn getuimeld en hoe die regelmatig met de nodige twijfel door zowel behandelaars, verzekeraars, farmaceutische bedrijven als patiënten worden gebruikt. Op die manier breekt de DSM heel doortastend in de levens van een heleboel mensen in. Ook de budgetten, bestemd voor de geestelijke gezondheidszorg, worden er voor een groot stuk door bepaald. Frances waarschuwtin 'Terug naar normaal' voor de misstanden die hieruit voortvloeien. Want geen enkel
ander medisch handboek heeft zo'n impact op de levens van mensen,
aldus de Amerikaanse psychiater, terwijl in geen enkele andere medische discipline de onzekerheid die er
achter schuil gaat zo groot is.
Recensent Geerdt Magiels roemt deze DSM-kritiek enerzijds als een vlammend betoog tegen alles wat er fout kan gaan in de psychiatrie
van vandaag, maar heeft het tegelijkertijd over een warm betoog voor het belang van diezelfde psychiatrie die heel wat mensen helpt. Op cobra.be stelt hij het als volgt: "Frances wijst op het dramatische feit dat een heleboel mensen niet behandeld worden. Hij is geen tegenstander van behandeling.
Naast de gevallen waarin het fout gaat, geeft hij ook voorbeelden van
waar de psychiatrie mensen helpt en geneest. Hij laat niet na te
benadrukken dat er tien keer meer mensen geholpen worden dan er zijn
waarbij de therapie faalt of het zelfs nog erger maakt. Hij wil vooral
waarschuwen voor misbruik van een goed bedoeld instrument dat ongewild,
maar ondertussen niet meer onopgemerkt schade kan berokkenen."
Wij kunnen natuurlijk niet achterblijven en daarom vind je Frances' kritische relaas sinds kort ook in onze collectie terug...
De Amerikaanse psychiater Allen Frances, ooit
voorzitter van de DSM-IV Task Force, is tegenwoordig een van de meest
gezaghebbende critici van de DSM-5, de nieuwe editie van het
diagnostische handboek voor psychische stoornissen. Aan de hand van de
geschiedenis van de psychiatrie beschrijft hij de excessen in de huidige
psychiatrische diagnostiek. Frances waarschuwt voor 'diagnostische
inflatie' en 'overmedicatie'. Volgens de professor verwarren snel
gestelde diagnoses somatische klachten met psychische stoornissen
waardoor de grens tussen 'normaal' en 'gestoord' in de DSM-5 radicaal
verschuift. Hij vreest dat de maatschappelijke consequenties (onderwijs,
rechtspraak,…) voor de behandeling van de zogeheten nieuwe 'patiënten'
niet te overzien zijn.
Terug naar normaal: inside informatie over de epidemie van psychische
stoornissen, DSM-5, Big Pharma en de medicalisering van het dagelijks
leven / A. Frances. - Amsterdam : Nieuwezijds, 2013. - 318 p.
"Die eenzaamheid spreekt uit alle getuigenissen van jouw lotgenoten. Niet weten wat je overkomt, er met niemand over durven praten, er later niet meer over kunnen praten. De angst, dat iedereen je in de steek zal laten, dat vrienden en familie je net zo zullen uitschelden als de stemmen in je hoofd, dat hun klank op den duur je enige gezelschap zal zijn. En aangezien je niet bestand bent tegen spanningen, wakkert die angst je ziekte nog meer aan, en word je nog banger dan je al was. Op welk een helse mallemolen ben jij terecht gekomen, welk een duivelse kermis vier jij?"
(uit: I. Vander Veken, 'Papavers'. 1997, Manteau (Antwerpen), p. 117)
Vandaag kreeg columniste en journaliste Ingrid Vander Veken in De Standaard een pagina ter beschikking waar ze op de haar zo treffende wijze verhaalt over hoe de Gentse assisenzaak rond Kim De Gelder zoveel herinneringen bij haar losweekt. Een dikke vijftien jaar geleden maakte Vander Veken met 'Papavers: het poëtische relaas van een leven met een schizofrene jongen' immers haar Kim De Gelder wereldkundig. De gedachte dat veel mensen voor dit soort van wanhoop vandaag nog steeds de ogen sluiten, deed Vander Veken opnieuw in de pen kruipen. Deze keer voor een meer dan lezenswaardige bijdrage in de krant: "Ik ken zijn verhaal, en u kan het nalezen in de bibliotheek. Het is geen
goed verhaal en dat zou het ook nooit geworden zijn. Omdat hij ziek was
en zijn ziekte niet zelf had gekozen. Omdat dat de enige verklaring is
van waar zo iemand toe in staat is. Omdat zulke daders niet de monsters
zijn waarvoor men ze afschildert, maar deerniswekkende sukkelaars. En
ook: omdat hun verwoesting bij anderen en bij henzelf daar niet minder
om is."
Driemaal goed nieuws: Vander Vekens roman 'Papavers' zit gewoon in onze bibliotheekcollectie en voor haar pretentieloos opiniestuk hoef je de krant alvast niet te kopen, een muisklik volstaat. In de reguliere handel is het boek helaas uitverkocht. Schrijfster Ingrid Vander Veken liet ons wel weten dat de digitale versie van haar getuigenis nog steeds verkrijgbaar is. Bestellen kost 10 euro en doe je aan de hand van een eenvoudig mailtje. De opbrengst gaat integraal naar Similes, een vereniging die familieleden en vrienden van personen met psychiatrische problemen bij elkaar brengt.
"Zelfhulpboeken kunnen er nooit voor zorgen dat iemand slank, machtig, rijk en geliefd wordt. En zélfs als dat zou gebeuren, dan zouden de lezers vast nog even ongelukkig zijn als voor het lezen van dat boek." Een waarheid als een koe, toch? Al zou ook in dit geval een beetje nuance wel op zijn plaats geweest zijn, moet de redactie van De Standaard gedacht hebben. Daarom pakte zij onlangs uit met een artikel waarin naar de (on)zin van zelfhulpboeken werd gepeild.
Psycholoog en onderzoeker Ad Bergsma, die in 2011 promoveerde met een proefschrift over geluk aan de Erasmus Universiteit Rotterdam en zelf een aantal zelfhulpboeken schreef, maakt in zijn studie 'Do self-help books help?' een onderscheid tussen probleem- en groeigerichte zelfhulpboeken. Zo zouden probleemgerichte boeken in bepaalde gevallen, zoals milde depressie, angst en slaapproblemen, even effectief kunnen zijn als psychotherapie. Over de lezers van zelfhulpboeken wordt vaak smalend gedaan, stelt Bergsma. Toch is ook hier enige voorzichtigheid geboden: vaak gaat het om relatief hooggeschoolde, leeshongerige vrouwen met een bovengemiddelde nieuwsgierigheid. Verder waarschuwt de Nederlander voor de onrealistische verwachtingen die sommige zelfhulpboeken kunnen creëren en vraagt hij zich af of er geen sprake zou kunnen zijn van een placebo-effect. In ieder geval staat of valt veel met de persoonlijkheid van de lezer, aldus de onderzoeker: "Of de boeken écht werken, hangt meer af van de lezer dan van de boeken." Collega-onderzoeker Susan Krauss Whitbourne, professor psychologie aan de University of Massachussetts Amherst, treedt Bergsma hierin bij en stelt dat het moet klikken met een boek, net zoals het moet klikken met een therapeut van vlees en bloed. Volgens haar is het van belang dat de lezer niet klakkeloos alles slikt: "Je moet altijd kritisch staan tegenover het advies van een zelfhulpboek."
Dat laatste kunnen wij alleen maar beamen en speelt ook een rol als we weer eens op zoek gaan naar een aantal zelfhulptitels voor onze collectie. Zo kwamen er de voorbije twee jaar precies een dozijn zelfhulpboeken bij waarvan dit alvast de drie meest opvallende zijn...
Uit recent wetenschappelijk onderzoek kwam naar voren dat stress een
alarmsignaal is in de zetel van ons denk- en redeneervermogen: de
prefrontale neocortex. Paradoxaal genoeg is deze prefrontale
intelligentie weinig bewust. Toch kunnen we, als we onze stress leren
herkennen en de boodschap erachter leren begrijpen, een prefrontale
manier van denken ontwikkelen die deze stress aanpakt. Een methode
gekenmerkt door openheid, relativeringsvermogen, creativiteit,
rationaliteit en altruïsme. Aan de hand van concrete voorbeelden en
oefeningen illustreren de auteurs van deze hulpgids hoe dit precies in
zijn werking gaat.
Wijzer van stress: beter leven dankzij de neurowetenschappen / J. Fradin, M. Aalberse, L. Gaspar, C. Lefrançois en F. Le Moullec. - Berchem : De Boeck, 2011. - 221 p.
Het veranderen van de manier waarop je naar jezelf
kijkt, is de hoofdtoon van deze hulpgids. Als je begrijpt waar je gebrek
aan zelfvertrouwen vandaan komt en hoe dit een vicieuze cirkel creëert
die belemmert dat je zelfvertrouwen tot ontwikkeling komt, sta je,
volgens de auteur van dit boek, al een stuk verder. Het aanvaarden van
je talenten en je zwakheden leren relativeren, een zekere mildheid voor
jezelf, zorgen voor een objectieve kijk op wie je bent.
Gezond zelfvertrouwen: verbeter je zelfwaardering stap voor stap / M. Fennell. - Amsterdam : Nieuwezijds, 2011. - 255 p.
De Amerikaanse psycholoog Timothy Wilson, deskundige op het gebied van
zelfkennis en geluk, beweert in dit zelfhulpboek dat we ons zelfbeeld kunnen
verbeteren door zelf ons levensverhaal vorm te geven. De sleutel tot ons
geluk ligt verscholen in de manier waarop we het verhaal van ons leven
weten bij te sturen, de mogelijkheid om ons eigen verhaal te
herschrijven.
De verhalen van ons leven: verander je zelfbeeld en verbeter je bestaan / T. Wilson. - Amsterdam/Antwerpen : Contact, 2011. - 309 p.
Begin dit jaar ging Knack Focus op bezoek bij Gideon Raff, een van de bedenkers van Homeland, een Amerikaanse dramaserie die zich hoofdzakelijk concentreert op de, door de acht jaar in gevangenschap in handen van Al-Qaeda, zwaar getraumatiseerde soldaat Nicholas Brody. Het bijzondere aan deze bekroonde televisiereeks is dat de makers ervan in eerste instantie geïnteresseerd zijn in het lange herstelproces van GI Brody. Na jarenlange folteringen moet de man onder andere opnieuw toenadering zoeken tot zijn van hem vervreemde vrouw en twee kinderen, een moeizaam verlopend proces daar hij voortdurend geplaagd wordt door nachtmerries, enkel in slaap raakt als hij op de grond ligt en nauwelijks lichaamscontact verdraagt. Raff: "Alles wat je leest en hoort over krijgsgevangenschap gaat over de ontvoering van soldaten of over de campagnes die gevoerd worden om ze terug thuis te krijgen. Maar eenmaal ze vrijgelaten zijn, houdt het op. De terugkeer is ons happy end, en alles wat daarna komt interesseert ons niet, omdat het dat ideaalbeeld zou kunnen verstoren."
Toegegeven, om deze intelligente reeks iets spannender te maken, voerden de scenaristen ook de niet altijd even betrouwbare Carrie Matheson, een vrouwelijke CIA-agente met een voorgeschiedenis van psychische problemen, ten tonele. Zij is de enige die niet meegaat in de idolatrie die de Amerikaanse media en publieke opinie opzetten na de terugkomst van hun oorlogsheld. Vlak voor Brody's bevrijding zou er immers een Amerikaan naar het terroristische kamp zijn overgelopen, een gegeven dat aan deze reeks heel wat extra spankracht moet geven.
Ter voorbereiding van Homeland had Gideon Raff heel wat gesprekken met ex-gevangenen en hun trauma dat ze aan hun beproevingen overhielden: "Het wordt vaak omschreven als posttraumatische stress, maar eigenlijk kun je het met niets vergelijken. De ervaring is zo ingrijpend, je wordt er zo door ontmenselijkt dat het onmogelijk is om er nog helemaal van te herstellen.(...) Een van de treurigste dingen die ik heb gehoord, kwam van een man die vijf jaar gevangen had gezeten. Hij vertelde me dat hij op den duur zo eenzaam en bang was in dat hol dat hij blij was als zijn beulen hem kwamen halen om hem te folteren, omdat hij dan toch een beetje menselijke interactie had."
Snel dus naar de bestelknop van je digitale televisie, maar niet zonder ook eerst eens langs te komen in onze bibliotheek voor...
Voor mensen met een posttraumatische stressstoornis
(PTSS) als gevolg van seksueel misbruik, oorlogsgeweld of geweld tout
court is het opgelopen trauma nooit verleden tijd. Op basis van
interviews met mensen met PTSS en gesprekken met hun omgeving toont de
auteur van dit boek aan hoe veelomvattend de impact van dergelijke
traumaklachten op het dagelijks leven kan zijn.
Trauma-ervaringen: verhalen van mensen met PTSS en hun naasten / K. van der Heijden. - Amsterdam : Hogrefe, 2012. - 152 p.
Diverse auteurs behandelen het begrip ‘veerkracht’ in
zowel de therapeutische praktijk, de klinische context als in een louter
theoretisch kader. Alles draait om als traumatisch ervaren
gebeurtenissen, van seksuele misdrijven tot de jodenvervolging in de
Tweede Wereldoorlog, waarin zowel slachtoffers als daders van geweld
aan bod komen. Tegelijkertijd pleiten verschillende bijdrageschrijvers
voor complementaire therapeutische strategieën, met onder meer
systemische coaching en EMDR, rond de materies trauma en veerkracht.
Trauma et résilience: victimes et auteurs / R. Coutanceau, J. Smith, S. Lemitre en J.L. Senon. - Paris : Dunod, 2012. - 450 p.
Dit handboek geeft een overzicht van klinische en wetenschappelijke
inzichten waardoor praktische hulp aan mensen met een posttraumatische
stressstoornis (PTSS) mogelijk wordt. Zowel enkelvoudige als complexe
posttraumatische stressstoornissen en dissociatieve stoornissen worden
belicht. Er is ook ruime aandacht voor preventie, opvang en allerlei
vormen van psychotherapie en farmacotherapie, voor zowel kinderen als
volwassenen, bij de behandeling van PTTS.
Handboek posttraumatische stressstoornissen / E. Vermetten, R.J. Kleber, O. van der Hart, J. Haagen en M. Sleijpen. - Utrecht : De Tijdstroom, 2012. - 808 p.
Deze uitgave formuleert aanbevelingen voor de
behandeling van volwassenen met gegeneraliseerde angststoornissen, zoals
posttraumatische stressstoornissen, obsessief-compulsieve stoornissen
en sociale fobieën, al dan niet in combinatie met andere (depressieve)
stoornissen. Het gaat in op de farmacologische en psychologische
aspecten van de behandeling en biedt evidence-based materiaal voor de
organisatie van deze specifieke vorm van zorg in het ruimere zorggeheel.
Op de bijhorende cd worden diverse data die deze richtlijn ondersteunen
grafisch voorgesteld.
Generalised anxiety disorder in adults: management in primary, secondary and community care / National Collaborating Centre for Mental Health. - Leicester : The British Psychological Society, 2011. - 463 p.
De psychische problemen waarmee vluchtelingen en
asielzoekers worden geconfronteerd, bewijzen dat culturele en
sociaaleconomische factoren een belangrijke rol spelen in de aanpak van
de zoektocht naar hulp en de acceptatie of de afwijzing van
behandelingen. Zowel theoretische als praktische aspecten van de
geestelijke gezondheidsnoden bij dergelijke mensen worden in deze
publicatie behandeld: van de impact van migratie op de geestelijke
gezondheid tot diagnostische drogredenen rond de veranderde identiteit.
Het laatste deel van dit boek richt zich dan weer op heel specifieke
problemen zoals rouwverwerking, seksueel geweld en posttraumatische
stressstoornissen en heeft aandacht voor psychische problemen bij
specifieke groepen, zoals kinderen op de vlucht.
Mental
health of refugees and asylum seekers / D. Bhugra, T. Craig, en K.
Bhui. - Oxford : Oxford University Press, 2010. - 308 p.
Ook in 2013 zijn wij van plan onze bibliotheek te spijzen met heel wat nieuwe boektitels die van ver (of van dichtbij) te maken hebben met het thema 'geestelijke gezondheid'. Daarom trakteren we je nu alvast op een aantal van onze meest opvallende publicaties die vanaf vandaag
in ons documentatiecentrum geduldig op jou liggen te wachten...
Bij oplossingsgerichte hulpverlening zijn het de cliënten zelf die voor
hun eigen ervaringen, problemen en perspectieven verantwoordelijk zijn.
Hulpverleners zijn uitsluitend deskundigen in het begeleiden van dit
proces. In dit boek wordt de visie van deze vraaggerichte manier van
werken, waarbij de relatie tussen cliënt en hulpverlener weer centraal
komt te staan, uit de doeken gedaan. De theoretische verdieping wordt in
één methodisch geheel, ‘Cirkels van empowerment’, gegoten en
geïllustreerd aan de hand van praktijkvoorbeelden zoals psychosociale
hulpverlening bij schulden en de begeleiding van cliënten met
depressieve klachten.
Oplossingsgerichte hulp- en dienstverlening: cirkels van empowerment / W. Joosen en W. van der Vaart. - Antwerpen/Apeldoorn : Garant, 2012. - 200 p.
Dit proefschrift behandelt de vraag hoe de ontwikkeling van het beroep
psychiatrisch verpleegkundige zich in de periode 1830-1980 in Nederland
heeft voltrokken. Op welke wijze dacht het voormalige verplegend
personeel over de genoten opleiding, de arbeidsvoorwaarden en de omgang
met psychiatrische patiënten? Verder worden alle vóór 1980 verschenen
handboeken in de psychiatrische verpleegkunde besproken en werpt de
auteur haar licht op de vroege opkomst van de sociaal-psychiatrische
verpleegkunde in Nederland.
Gekkenwerk: de ontwikkeling van het beroep psychiatrisch verpleegkundige in Nederland. 1830-1980 / C. aan de Stegge. - Maastricht : Universitaire Pers, 2012. - 1088 p.
Gudrun Bongaerts, auteur van dit getuigenis, verliest
haar zus Hilde op zesendertigjarige leeftijd aan borstkanker. Vier jaar
heeft ze nodig om de dood van Hilde te aanvaarden. Een periode ook
waarin ze een poging ondernam haar persoonlijke symptomen van rouw
binnen een groter kader te plaatsen. De vijf stadia van rouwverwerking
worden, op basis van ingebeelde gesprekken met haar zus, verdeeld over
evenveel hoofdstukken. Op die manier moeten beiden door een groeiproces
en komen ze tot inzichten met betrekking tot hun levenshouding en hun
onderlinge relatie.
Merel en ik: over rouwverwerking / G. Bongaerts. - Westerlo : Kramat, 2012. - 150 p.
Dit boek buigt zich over de vraag wat er met een mens gebeurt als hij
constant hevige pijn lijdt en het de pijn zelf is die het probleem
wordt. Hoe ontstaat chronische pijn precies? Wat zijn de gevolgen
hiervan en welke behandelingen bieden soelaas? Wat is de rol die
pijnstillers spelen en welke verwachtingen mag een pijnpatiënt
koesteren? Bart Morlion, hoofd van het multidisciplinair pijncentrum van
het UZ Leuven, tracht op al deze vragen een antwoord te formuleren.
Interviews met pijnpatiënten illustreren dat ook de steun van hun
omgeving levensnoodzakelijk is.
Wanneer de pijn blijft: kwaliteitsvol leven ondanks chronische pijn / B. Morlion en K. Janssen. - Leuven/Den Haag : Acco, 2012. - 190 p.
De in dit boek opgenomen verschillende getuigenissen
geven een duidelijk beeld van wat psychose precies is en of je ermee kan
leren leven. De heldere toelichtingen van Bea De Rouck, psychiatrisch
verpleegkundige met jarenlange ervaring op de afdeling psychosezorg van
het Brugse PZ Onze-Lieve-Vrouw, schetsen deze psychiatrische stoornis
van de allereerste signalen tot het definitief uitbreken ervan. Ook de
mogelijke evoluties, de emotionele gevolgen voor zowel de patiënt als
zijn omgeving en de effectieve behandelingsvormen komen uitvoerig aan
bod.
Psychose beter begrijpen / B. De Rouck. - Leuven : Davidsfonds, 2012. - 180 p.